| id | gepubliceerd @ | titel | auteur | toots |
|---|---|---|---|---|
| 13323 | 2022-04-16 | Bezoektip: Een nieuw filmtheater in Utrecht Afgelopen donderdagavond zag ik One Second, een Chinese film over een man die koste wat het kost een film wil bekijken. Hij struint door de woestijn, achtervolgt een boefje, gaat op de vuist – een filmfan van het hoogste niveau. (Vooruit, hij heeft zo zijn eigen redenen om die film te willen zien, maar die ga ik niet verklappen.) Ik vond het een middelmatige film, maar het onderwerp paste wel perfect bij de gelegenheid: de eerste reguliere avond in het nieuwe Slachtstraat Filmtheater in Utrecht. Ik had als donateur van het Utrecht Monumentenfonds op dinsdag al een kijkje mogen nemen, maar nu zag ik voor het eerst een film in een van de rode stoelen.De oprichter is Jos Stelling, filmmaker en grondlegger van het Nederlands Filmfestival. Hij is ook de man achter de Utrechtse filmtheaters Springhaver (inclusief een iconische kroeg) en het Louis Hartlooper Complex (waar je regelmatig wordt getrakteerd op een uitleg van een explicateur voorafgaand aan de film). Zoals de liefde voor film van het doek spatte bij One Second, zo spatte het ook uit alle hoeken van de nieuwe bioscoop. De zalen mooi, het personeel aardig, de horeca goed afgewerkt in de stijl van eind 19e-eeuws Parijs. En er is oog voor de lokale cultuur: in de achterkamer hangen foto’s van overleden Utrechtse kunstenaars als Max Tosseram.Als filmliefhebber kan ik alleen maar in mijn handjes knijpen met nóg zo’n fijne bioscoop in de stad. Je ruikt de verf nog en de keuken serveert voorlopig alleen borrelhappen – maar ik denk dat Slachtstraat al snel een fenomeen wordt dat niet meer weg te denken is uit Utrecht. |
Sanne Blauw | 2 |
| 13313 | 2022-04-16 | Wat een schoonmaker je kan vertellen over goed beleid Mensen in een kwetsbare positie zijn ontzettend afhankelijk van overheidsbeleid. Maar dat beleid is maar al te vaak gestoeld op verkeerde aannames. Laat hen meepraten over wat er nodig is – en niet pas als de plannen al zo goed als af zijn. |
Tim 'S Jongers | 27 |
| 13321 | 2022-04-15 | De prijs van altijd en overal internet, GPS en buienradar: een hemel vol ruimtepuin In de nabije toekomst zal een op de vijftien lichtpuntjes die we ‘s nachts aan de hemel zien door onszelf gelanceerd zijn. Satellieten beschermen en verbinden ons, maar maken ons ook steeds afhankelijker van de nabije ruimte. En dat is gevaarlijk, vanwege een toenemend risico op botsingen en een gebrek aan wetten daarboven. |
Marjolijn van Heemstra | 8 |
| 13310 | 2022-04-15 | Een bij vlagen ongemakkelijk gesprek met onze inspiratiebron: Joris Luyendijk Een nieuwe aflevering van De Rudi & Freddie Show! Deze keer te gast: antropoloog en auteur Joris Luyendijk. We spraken hem over zijn inmiddels beruchte zeven vinkjes, zijn leercurve en werkwijze als schrijver, en wat er mis is met het streven naar kansengelijkheid. |
Jesse Frederik | 3 |
| 13302 | 2022-04-15 | Een pleidooi voor 17 miljoen Kamerleden Het klimaatprobleem aanpakken lukt alleen als burgers mogen meebeslissen. Waar de politiek nu tekortschiet, biedt een burgerberaad over het klimaat uitkomst. |
Eva Rovers | 20 |
| 13311 | 2022-04-14 | De Nederlandse politiek krijgt maar geen greep op wat er nú toe doet De Tweede Kamer is druk met steeds weer andere Haagse hectiek. De wereld staat in brand, miljoenen Oekraïners worden uit hun huis geschoten. Als gas het enige wapen is om Poetin mee te stoppen, hoe bereidt Nederland zich daar dan op voor? Politiek dagboek over het Haagse onvermogen te handelen in het heden. Is er wat aan te doen? |
Marc Chavannes | 19 |
| 13307 | 2022-04-14 | Leestip: Hoe onze trekvogels opnieuw achter een gordijn verdwijnen - De Correspondent Het is allemaal bijzaak, als je denkt aan al die vernietigde levens in Oekraïne. Maar de oorlog spreidt zijn gruwelijke tentakels naar alle kanten uit, en die zullen we allemaal onder ogen moeten zien. |
Thomas Oudman | 2 |
| 13290 | 2022-04-13 | We zijn nog niet van corona af (maar zo erg als 2020 wordt het niet meer) Corona is van de voorpagina’s verdwenen, maar dat wil niet zeggen dat de pandemie voorbij is. Het is vrijwel zeker dat er nieuwe virusvarianten ontstaan – al zijn we daar door vaccins en eerdere besmettingen veel beter tegen gewapend. |
Ruben Mersch | 9 |
| 13306 | 2022-04-12 | Tip: Films over mensenrechten op het Movies that Matter-festival Eens in het kwartaal vertonen we op De Correspondent een documentaire in samenwerking met Movies that Matter, een organisatie die door middel van films de dialoog over mensenrechten op gang wil brengen. Ik grasduin door hun archief en kijk welke films passen bij de thema’s die onze correspondenten onder de aandacht brengen. Dit keer hoef ik dat niet voor jullie te doen, maar kun je zelf kijken wat voor prachtige films Movies that Matter in haar repertoire heeft. Jaarlijks organiseert het namelijk een festival in Den Haag met films over mensenrechten. Films die misstanden aankaarten, ons een spiegel voorhouden en de juiste vragen stellen. Zoals Navalny, over de vergiftigde Russische oppositieleider Aleksej Navalny. Of Ascension, over de moderne Chinese droom.Het festival duurt nog tot 16 april. Gaat dat zien! |
Maaike Goslinga | 2 |
| 13246 | 2022-04-12 | Hoe tijdelijk is een stad? En andere lees- en luistertips Hoe moeten steden en dorpen eruitzien om zo goed mogelijk te zijn beschermd tegen de gevolgen van klimaatverandering? |
Josta van Bockxmeer | 3 |
| 13303 | 2022-04-12 | Welkom in de diplomasamenleving Over diplomadiscriminatie, bescheidenheid en geen Einstein zijn. |
Johannes Visser | 2 |
| 13288 | 2022-04-12 | Waarom mensen in tijden van oorlog eerder in nepnieuws geloven Mensen zijn geneigd om nepnieuws sneller te geloven als ze in conflict zijn – en al helemaal als het oorlog is, zoals nu in Oekraïne. Maar het verbieden van bronnen die propaganda verspreiden is geen goed idee, zegt de Deense hoogleraar Michael Bang Petersen. |
Maurits Martijn | 32 |
| 13292 | 2022-04-12 | Nederland: een gaaf land waar kwetsbaren het nakijken hebben Een beschaafd land bekommert zich om het welzijn van zijn kwetsbaarste groepen – helemaal nu er een koopkrachtcrisis op uitbreken staat. Maar in dit land van tevreden VVD’ers moeten we vooral niet te veel van de overheid verwachten. |
Simon van Teutem | 62 |
| 13298 | 2022-04-11 | Voedsel is macht, maar tarwe meer dan varkenslapjes In deze nieuwsbrief deel ik de stukken die ik afgelopen maand schreef, en vertel ik kort waar ik nu aan werk. Deze keer: waarom deze oorlog de wereldwijde voedselvoorziening in het hart raakt, en dat niet geheel toevallig is. |
Thomas Oudman | 3 |
| 13299 | 2022-04-11 | Na twaalf uur ‘debat’ verdient niet Hugo de Jonge, maar deze Tweede Kamer een motie van wantrouwen Het debat over Hugo de Jonge en de mondkapjesdeal was een treurniswekkend wedstrijdje ‘geloofwaardigheid’ met een van tevoren vastgestelde verliezer: Hugo de Jonge. Of hij de waarheid sprak, kón niemand in de Tweede Kamer weten. Maar feiten doen er in de Tweede Echokamer van wantrouwen nauwelijks nog toe. |
Rob Wijnberg | 372 |
| 13289 | 2022-04-11 | Een nachtmerrie voor je trui maar dé oplossing voor een duurzame kledingindustrie: krimp Modemerken hebben hun mond vol van recycling, biologisch katoen en hergebruik. Maar de meest effectieve manier om de milieu-impact van de kledingindustrie te verlagen, blijft onderbelicht: minder groei. |
Emy Demkes | 11 |
| 13277 | 2022-04-09 | Luisteren: Dilara Bilgiç en Joris Luyendijk over de (on)zin van hokjesdenken Dilara Bilgiç en Joris Luyendijk schreven elk een boek over identiteit, uitsluiting en labels. Volgens hen heeft hokjesdenken wel degelijk een functie. Maar we mogen de ruimte tussen de hokjes niet uit het oog verliezen. |
Valentijn De Hingh | 6 |
| 13228 | 2022-04-08 | Nu op De Correspondent: Een akelig actuele documentaire over wat het betekent om Oekraïens te zijn Katya Soldak groeide op in de Sovjet-Unie. Tot die ineenstortte, en haar land weer Oekraïne werd. Met een videocamera documenteerde ze haar zoektocht naar haar identiteit en de volwassenwording van Oekraïne. Haar documentaire The Long Breakup is tot en met 10 april te zien op De Correspondent, in samenwerking met Movies that Matter. |
Maaike Goslinga | 5 |
| 13286 | 2022-04-08 | Luistertip: Dank niet onze lieve Heer, dank de overheid De redactie deelt iedere dag een journalistieke tip. Vandaag deel ik, correspondent Michiel de Hoog, een podcast over een noest experimenterende ambtenaar wiens werk honderden levens redde – maar die niemand kent.Als er in het openbare leven iets misgaat, duurt het zelden lang voordat de (‘logge’, ‘trage’, etc.) overheid de schuld krijgt. Als er een ramp niet gebeurt, krijgt de overheid zelden de credits die ze vaak verdient. Zelfs niet als er spectaculaire reddingsacties mee gemoeid zijn.De Amerikaanse schrijver Michael Lewis beschrijft zo’n casus in de tweede aflevering van het derde seizoen van zijn podcast Against The Rules (met een proefabonnement te luisteren via Pushkin, of over een week gratis elders). Hij vertelt het verhaal van Arthur A. Allen, een oceanograaf in dienst van de Amerikaanse kustwacht, die twintig jaar geleden besloot expert te worden in een curieuze discipline: hoe verschillende objecten en lichamen onder diverse weersomstandigheden op open zee drijven. Best handig als je drenkelingen wilt vinden. Hoe Allen dat deed? Door allerlei voorwerpen en poppen onder diverse weersomstandigheden te laten vallen in de Long Island Sound, een zeegat bij New York niet ver van zijn huis. Objecten of lichamen die vergelijkbaar leken, qua grootte en gewicht, bleken na enkele uren naar totaal andere plekken te zijn gedreven.In de jaren vóór Allens model was het zoeken naar drenkelingen weinig meer dan een naïeve extrapolatie van de plaats van het ongeluk en de stand van de wind en het tij. Was je verloren op zee, dan was je verloren op zee. Sinds Allens model is alles anders. Honderden mensenlevens zijn gered dankzij zijn noeste geëxperimenteer, omdat de kustwacht veel beter weet waar te zoeken: binnen enkele vierkante kilometers in plaats van tientallen of zelfs honderden kilometers.Maar behalve een mok van de Taiwanese overheid en een bijbehorend lied (geen engeltje dat in je oor fluistert, zeg maar) ontving Allen nooit enige publieke erkenning voor zijn werk (behalve een salaris). Ook niet van de mensen die hij heeft gered met zijn dataverzameling en -analyse. Wat ook weer niet zo gek is: hoe moesten zij weten dat Allens model achter hun redding stak?Lewis laat een man aan het woord die in de zomer van 2014 20 kilometer uit de kust van Californië overboord sloeg. Acht uur dreef hij in het water, tot hij werd gevonden. Een wonder, inderdaad. Hij eist dat Lewis hem zijn redder laat bedanken: onze lieve Heer, die hij na zijn redding heeft omarmd. Maar de eigenlijke redder is toch echt Arthur A. Allen, de man die meer dan twintig jaar geleden bij Long Island aan een ogenschijnlijk kansloze missie met poppen, boeien en vlotjes begon.Dat de drenkeling zijn leven dankt aan bovennatuurlijke krachten in plaats van aan een man die natuurkunde praktisch kan maken, is ergens een compliment. Meer nog is het een probleem, aldus Lewis. Wie gaat het levensreddende werk van de overheid nog doen als de belastingbetalers de waarde van het werk niet meer inzien? |
Michiel de Hoog | 3 |
| 13282 | 2022-04-07 | Kijktip: De talloze handen waar je pakketje doorheen moet zodat jij het de volgende dag in huis hebt De redactie deelt iedere dag een journalistieke tip. Vandaag deel ik, correspondent Maite Vermeulen, een documentaire over de verborgen wereld achter onze pakketjes.‘Leveringsketen’ of supply chain is misschien wel het lelijkste woord in onze taal. Een woord zo saai, dat je je niet kunt voorstellen hoe belangrijk het is voor ons leven. In de documentaire Chain Reaction van The Wall Street Journal wordt dat echter pijnlijk duidelijk. En zien we hoe fragiel onze supply chain eigenlijk is.We volgen een USB-oplader van de productieplaats in Vietnam naar de consument in de Verenigde Staten. Het is een klein, goedkoop ding, dat je met één klik op de knop online bestelt, en de volgende dag al in huis hebt. Maar daar is een bizarre machinerie van mensen voor nodig. En die mensen komen steeds meer knel te zitten tussen de wens van consumenten om producten steeds sneller in huis te hebben, en de macht van bedrijven als Amazon om dat voor elkaar te krijgen.De docu is volledig gefocust op de VS. Sommige dingen zijn in Europa wel degelijk anders geregeld – zoals het doorbetalen van vrachtwagenchauffeurs in de tijd dat zij wachten in plaats van rijden. Maar in grote lijnen is onze consumptiemaatschappij gebouwd op exact dezelfde systemen. Een schokkend inkijkje in de verborgen wereld achter onze pakketjes. |
Maite Vermeulen | 1 |
| 12262 articles found so far (661,022 toots/tweets) | ||||
|
« First | « Previous | Next » | Last » |
||||