Artikelen van de Correspondent

Articles by Lisanne van Sadelhoff
idpublished @titleauthortweets
11349 2020-06-25 Rouw heeft geen eindpunt. En dat is hoopvoller dan het klinkt
Na de dood van mijn moeder had ik rouwhaast: ik wilde dat mijn verdriet snel voorbij was. We denken vaak dat rouw in opeenvolgende fasen verloopt, met aanvaarding als eindpunt, maar de wetenschap laat ons zien: rouw is nooit klaar.
Lisanne van Sadelhoff 42
11251 2020-05-20 Probeer maar eens te rouwen op anderhalve meter
Wie een dierbare verliest, rouwt zowel door zich op het verdriet te richten, als door afleiding te zoeken. Alleen is dat laatste minder vanzelfsprekend in een samenleving waar thuiswerken de norm is, kroegen dicht zijn en vrienden op afstand. Maar het kan wél, gelukkig.
Lisanne van Sadelhoff 34
11150 2020-04-17 Deel je ervaringen: Hoe rouw je in tijden van corona?
De wereld is veranderd. Maar de dood – en het rouwproces dat daarop volgt – gaat gewoon door. Of juist nu, misschien wel, nu er mensen ziek worden, sterven. En nu we meer thuiszitten en stilstaan dan normaal.Hoe rouw je in tijden van corona? Hoe is het om thuis te zitten met groot verdriet, als er misschien wel minder afleiding is dan je lief is?Ik weet nog dat ik, toen ik zélf in de heftigste periode van mijn eerste rouwjaar zat, na het overlijden van mijn moeder, blij was dat ik soms de hort op kon gaan. Werken. Sporten in teamverband (zó helend!). De kroeg in. Het leven even leven. En dan stortte ik thuis, binnen vier veilige muren, wel weer in.Maar ik vraag me nu af: hoe doe je dat als je níét even zo je leven weer kan oppakken na het overlijden van een geliefde? Hoe doe je dat als die vier muren er altijd zijn?Daarnaast vraag ik me ook af wat het voor iemands verwerkingsproces doet als je nu afscheid moet nemen van iemand. Met anderhalve meter tussen jou en je familieleden in. Elkaar niet kunnen omhelzen? Op welke andere manieren kunnen mensen elkaar nu ondersteunen als ze iemand verliezen tijdens deze bizarre tijden, en misschien ook wel door dit virus?Toen ik begon met mijn serie over rouw, was corona niet meer dan een alcoholisch drankje. Nu is het een wereldveranderend virus. Dus ik wil deze situatie meenemen in mijn rouwserie, en voor mijn volgende verhaal mijzelf – en jullie – de vraag stellen: hoe is het om in deze tijd iemand te verliezen en te rouwen?Ik ga in gesprek met experts, maar zoek hiervoor vooral ervaringsdeskundigen. Ik ben op zoek naar:Mensen die iemand zijn verloren door corona, of in tijden van corona.Mensen die vóór deze bizarre tijd iemand hebben verloren en nu thuis zitten, én midden in de rouw zijn.Van hen wil ik weten: hoe is dat? Herken jij jezelf hierin? Zou je je ervaringen willen optekenen en willen mailen naar lisannevansadelhoff@decorrespondent.nl? Ook mensen die vanuit hun professie in deze tijd met rouw te maken hebben, zou ik graag willen spreken. Ook zij kunnen mailen, of onder deze oproep hun gegevens achterlaten. 
Lisanne van Sadelhoff 2
11133 2020-04-17 Hoofd, schouders, knie en teen – je hele lijf rouwt
Een brok in je keel, steek in je hart, steen in je maag. Rouwen doe je (ook) fysiek. Ik ging met experts en rouwenden in gesprek en onderzocht hoe rouw lichamelijk tot uiting komt, en wat daar de verklaring voor is. (Dit verhaal is ook te beluisteren.)
Lisanne van Sadelhoff 35
10970 2020-02-21 Mijn moeder dood, ik doodop. Waarom voelt rouw soms als een ongeneeslijke ziekte?
Ik verloor mijn moeder in 2017. Ik leerde tegen wil en dank wat ‘diep gaan’ inhield. Nu, drie jaar later, wil ik weten: welke rol heeft rouw in onze samenleving? 
Lisanne van Sadelhoff 85
5 articles found so far (198 tweets)

« First | « Previous | Next » | Last »